Medycyna niekonwencjonalna

Irydologia czyli diagnozowanie chorób z tęczówki oka

Irydologia czyli diagnozowanie chorób z tęczówki oka

Metoda zakłada studiowanie tęczówki oka dla znalezienia objawów aktualnych i ewentualnych chorób. Oczy pozwalają ocenić stan zdrowia całego organizmu, narządów zewnętrznych i wewnętrznych oraz informacje jakie zagrażają mu choroby dziedziczne.

Prawa tęczówka zawiera informacje o prawej stronie ciała, lewa o lewej. Górna część pokazuje głowę, dolna stopy, pomiędzy nimi znajduje się reszta organów. Irydolog potrafi przeważnie, bez dodatkowych badań, określić stan zdrowia pacjenta, rozpoznając chorobę w stadium praktycznie nie wykrywalnym innymi metodami.

Irydodiagnostyka jest całkowicie bezbolesna, polega na patrzeniu w oczy, a dokładnie na sporządzeniu mapy oka. Lekarz spogląda na gałki oczne w lampie szczelinowej, która powiększa obraz kilkadziesiąt razy i rozjaśnia tęczówkę. Zwraca uwagę na kształt i umiejscowienie źrenicy, odcień bieli gałki ocznej oraz stan spojówki, koncentrując się głównie na tęczówce. Aby osiągnąć odpowiedni poziom znajomości tej metody, lekarz musi obejrzeć kilka tysięcy tęczówek i skonfrontować obserwacje z rozpoznaniem choroby pacjenta z innych źródeł.

W niektórych krajach irydologia jest wykładana na uczelniach medycznych, dużą popularnością ciszy się w Europie Zachodniej i USA. Diagnostyka sprawdza się w około 90%, nie można jej jednak zastosować u dzieci poniżej 4 roku życia i osób po przebytej operacji oczu. Nie jest ona równoznaczna z diagnozą lekarską ale traktowana jako metoda uzupełniająca, w przypadku podejrzenia poważnych lub przewlekłych schorzeń irydolog kieruje chorego na badania specjalistyczne.

Oko jest najbardziej wrażliwą częścią ciała, bardzo szybko reaguje na zmiany w układzie krwionośnym i nerwowym wywołane najczęściej przez czynniki chorobowe. W oku znajdują się zakończenia połączeń nerwowych powiązanych z każdym organem wewnętrznym.

Na podstawie wyglądu kolorowej części oka można rozpoznać chorobę, kondycję każdego układu i narządu, wskazać wrodzone predyspozycje do pewnych schorzeń (na podstawie tzw. słabych punktów) oraz określić stopień zatrucia organizmu.

Nie wszystkie choroby można zobaczyć na tęczówce, trudno np. rozpoznać w ten sposób choroby krwi lub różne dolegliwości tego samego narządu. Istnieją przypadki udokumentowanych nowotworów, które nie są widoczne na tęczówce, z kolei występują na niej oznaki chorób, w rzeczywistości nie istniejących.