Medycyna niekonwencjonalna

Homeopatia

Homeopatia to jedno z tych zagadnień, które do dziś dnia wzbudza wiele kontrowersji, wiele osób uważa, że stworzona została tylko po to, by wyłudzać pieniądze od naiwnych ludzi. Inni z kolei twierdzą, że jest to doskonała metoda na radzenie sobie z różnymi przypadłościami. Po której stronie zatem należy się opowiedzieć i czym tak naprawdę jest owa homeopatia? Cóż, nie da się ukryć, iż znaczna część lekarzy potępia tę dziedzinę wiedzy, uważając że uwłacza ona sztuce lekarskiej. W dzisiejszych czasach rzadko można już spotkać prawdziwych medyków, którzy opowiedzieliby się za tą metodą. Chociaż niektórzy zwolennicy homeopatii uparcie twierdzą, że jest to metoda, która daje o wiele lepsze rezultaty niż zwykłe placebo, to niestety jak dotąd nie zostały przeprowadzane żadne uznane badania, które mogłyby taką tezę potwierdzić. Wydaje się również, iż w najbliższym czasie nie zostaną one przeprowadzane, a cywilizowane społeczeństwa nie będą korzystać z takiego systemu wątpliwej jakości. Nie jest to jednak prawda, bowiem wiele osób bardzo chętnie korzysta z takich rozcieńczanych wielokrotnie preparatów, ślepo wierząc, że uda im się coś z tym zdziałać. Warto tu przytoczyć kilka informacji, które mogą wydać się całkiem interesujące. Okazuje się bowiem, iż znaczna część polaków sięga po homeopatię w przypadkach związanych z leczeniem popularnych przeziębień, statystyki pokazują, iż kiedy rozkłada nas grypa czy też dręczy uporczywy ból gardła mamy dość spore tendencje do sięgania po tego rodzaju środki. Niemniej jednak nie jest to jedyna okoliczność, która może nas- jako społeczeństwo- do tego przekonać, bowiem badania wykazują, iż wiele osób sięga po homeopatię jako pomoc w leczeniu czy to bezsenności, czy też różnorodnych bólów stawów. Nieco mniejsza, aczkolwiek wciąż spora grupa naszych rodaków chętnie wspomaga się homeopatię, kiedy ma do czynienia z takimi dolegliwościami jak choroby związane z układem trawiennym czy też uciążliwe, zwłaszcza wśród małych dzieci choroby lokomocyjne.

Homeopatia

Homeopatia

Homeopatia jest kontrowersyjną metodą leczenia, należącą do medycyny niekonwencjonalnej.

Polega na stosowaniu bardzo rozcieńczonych substancji, najczęściej silnie trujących w normalnym stężeniu (np. arszenik), wywołujących w normalnej postaci objawy chorobowe, na jakie cierpi pacjent.

Dawka substancji w lekach homeopatycznych jest bardzo mała, albo na skutek znacznego rozcieńczenia nie ma jej wcale. Przygotowanie leków polega na wielokrotnym, naprzemiennym rozcieńczaniu i wstrząsaniu substancji, każde kolejne zwiększa potencję leku.

Zakłada się, że metoda taka pobudza układ odpornościowy człowieka, a skuteczność należy przypisać efektowi pamięci rozpuszczalnika czyli wody. Nie została ona jeszcze potwierdzona naukowo, ale homeopatia jest stosunkowo młodym sposobem leczenia i wymaga szczegółowych, dokładnych badań.

Naczelna zasada to „podobne leczy podobne”, organizm chorego może skuteczniej zwalczać chorobę po zastosowaniu środka, który może wywołać u osoby zdrowej właśnie takie dolegliwości.

Metodę tą odkrył Samuel Hahnemann, niemiecki lekarz, chemik i farmakolog, wykonując na sobie eksperymenty z chininą, leczącą malarię. Zauważył, że podanie chininy zdrowemu człowiekowi, wywołuje objawy przypominające malarię. W podobny sposób przebadał także inne substancje i na tej podstawie wysunął teorię, że sztucznie wywołana choroba pobudza mechanizmy obronne organizmu i tym samym ułatwia zwalczenie dolegliwości, po czym jest usuwana.

Homeopata dobiera lek na podstawie opisu choroby, który przedstawia sam pacjent, i które są następnie uzupełniane pytaniami i badaniami. Wiele leków zostało przygotowanych na konkretne dolegliwości np. przeziębienie czy choroba lokomocyjna i można je stosować samodzielnie.

Ze względu na ilość substancji aktywnych w preparacie, leki dzielą się na jednoskładnikowe i złożone. Najczęściej są sprzedawane w postaci granulek laktozy, nasączonych lekiem homeopatycznym. Przyjmuje się je trzymając pod językiem, poprzez śluzówkę jamy ustnej. Inną formą są roztwory alkoholowe, przyjmowane w postaci kropli nierozcieńczonych lub rozcieńczonych w wodzie. Przyjmuje się je co najmniej 30 minut przed posiłkiem i co najmniej 60 minut po posiłku, również razem z lekami farmakologicznymi.

Zarówno zwolennicy jak i przeciwnicy tej metody zgodnie twierdzą że rozsądnie stosowana nie zagraża w żaden sposób zdrowiu.

Medycyna niekonwencjonalna

Medycyna niekonwencjonalna

Terminem tym można określić metody leczenia, nieakceptowane, lub uznawane w niewielkim stopniu przez medycynę powszechną, opartą na badaniach naukowych. Mianem tym określa się wszystkie terapie pozostające w mniejszym lub większym stopniu w opozycji do medycyny klasycznej.

Zalicza się do niej metody uważane przez większość lekarzy za bezwartościowe, jak i takie, których całość lub niektóre elementy zostały z czasem lepiej poznane i zaakceptowane przez główny nurt medycyny. Na przykład akupunktura ma swoje korzenie w wielowiekowej tradycji, jak wiele niekonwencjonalnych metod, ale już homeopatia czy bioenergioterapia powstały niedawno. Większość z tego rodzaju terapii opiera się w znacznym stopniu na wiedzy i przekazywanym przez pokolenia doświadczeniom lekarzy Starożytnych Chin, Indii czy Egiptu. Posiadają prawdopodobnie równą liczbę zwolenników i przeciwników. Mimo braku racjonalnych, naukowych dowodów na działanie medycyny niekonwencjonalnej Światowa Organizacja Zdrowia (WHO) uznaje niektóre metody za wspomagające leczenie, a część zabiegów refunduje ubezpieczenie.

Ten rodzaj leczenia nazywany jest także medycyną alternatywną, holistyczną, komplementarną, ludową, naturalną lub paramedycyną. Do metod należą: akupresura (leczenie uciskiem, określonych miejsc ciała), akupunktura, apiterapia, aromaterapia (leczenie zapachami), bioenergioterapia, fitoterapia znana lepiej jako ziołolecznictwo, hipnoterapia, homeopatia, klawiterapia, chiropraktyka (leczenie poprzez manipulację kręgosłupem), radiestezja (z pomocą wahadełka), urynoterapia, metoda Aleksandra, Metoda Batesa, refleksoterapia, hirudoterapia (leczenie pijawkami) i wiele innych.

Należy do nich także Germańska Nowa Medycyna, opracowana przez niemieckiego lekarza Ryke Geerda Hamera, który twierdził, że wszystkie choroby z wyjątkiem zatruć, niedożywienia i urazów są powodowane przez konflikty biologiczne.

Medycyna alternatywna opiera się na holistycznym podejściu do człowieka, celem leczenia ma być zlikwidowanie przyczyny choroby, fizycznej lub psychicznej oraz powrót do stanu harmonii wszystkich układów organizmu ludzkiego. Dużą rolę odgrywa zarówno kondycja psychiczna chorego, jak i jego wiara w niekonwencjonalne metody leczenia oraz gotowość do zmiany trybu życia.