Medycyna niekonwencjonalna

Fitoterapia

Ziołolecznictwo, jak i wszystkie inne dziedziny medycyny wzbudza wiele kontrowersji, a swego czasu było bardzo krytykowane w naszym kraju głównie ze względu na to, iż wiele osób zamiast leczyć się w prawdziwych gabinetach lekarskich poddawało się terapii u znachorów. Taka terapia prowadzona była najczęściej właśnie poprzez zioła, niemniej jednak mimo gorliwych zapewnień propagatorów takiej dziedziny, z reguły nie niosła ze sobą nic dobrego. Niemniej jednak leczenie się ziołami wcale nie jest tak negatywne, jak może się z pozoru wydawać, jeśli tylko korzystamy z tej wiedzy w sposób racjonalny. To znaczy, że leczenie poważnych schorzeń za pomocą ziół nie jest dobrym pomysłem, jeśli naprawdę coś nam polega powinniśmy stosować się wyłącznie do zaleceń lekarza, bowiem tylko one mogą sprawić, że wrócimy do zdrowia. Jeśli chodzi z kolei o drobne dolegliwości, które mogą być uciążliwe, to zdecydowanie można wesprzeć się w walce z nimi ziołami właśnie. I tak na przykład wiele osób piję herbatę z melisy, aby nieco uspokoić skołatane nerwy. Takie postępowanie z pewnością nie przyniesie nam żadnych negatywnych skutków i jest o wiele mniej obciążające dla naszego organizmu niż nieustanne przyjmowanie tabletek uspokajających. Przyda się szczególnie osobom, dla których źródłem stresu jest w głównej mierze ich własna wyobraźnia. Często okazuje się bowiem, iż ludzie stresują się zupełnie niepotrzebnie i nie ma to związku z realnym zagrożeniem, wówczas sama wiara w to, że zwykła herbatka może coś zdziałać, bywa naprawdę bardzo pomocna. Poza tym warto również wspomnieć o tym, iż zioła mogą wspierać walkę z bezsennością, dlatego też wiele osób chętnie parzy je sobie przed snem, mając nadzieję, że będą one pomocne przy zasypianiu. Zanim jednak zażyjemy jakiekolwiek zioła, powinniśmy zapoznać się z możliwymi skutkami ubocznymi, bowiem takowe również tu występują. Wielu osobom wydaje się, że zioła jeśli nie pomogą, to nie zaszkodzą, niemniej jednak zawierają one wiele substancji czynnych, które mogą mieć negatywny wpływ na organizm przy długotrwałym stosowaniu.

Ziołolecznictwo

Ziołolecznictwo

Metoda zwana także fitoterapią wykorzystuje substancje czynne zawarte w roślinach do leczenia różnego rodzaju dolegliwości.

Ze starożytnych tekstów możemy się dowiedzieć, że już tysiące lat temu anyż, miętę, rumianek i aloes stosowano w Mezopotamii i Egipcie, dobroczynne właściwości kamfory, korzenia żeń-szeń i rzewienia znali Chińczycy a mieszkańcy Indii do dziś są niezwykle przywiązani do leczniczych przypraw jak kminek, imbir czy goździki.

Współczesne badania naukowe dowiodły skuteczności wielu substancji zawartych w roślinach, na przykład salicyna z kory wierzby jest podstawowym składnikiem aspiryny. Związki te usprawniają działanie całego organizmu, regulują pracę narządów wewnętrznych, przyśpieszają regenerację komórek, usuwają toksyczne produkty przemiany materii.

Alkaloidy to substancje o charakterze zasadowym, słabo rozpuszczające się w wodzie, ich obecność nadaje roślinom gorzki smak. Kodeina zawarta między innymi w maku jest znanym lekiem przeciwkaszlową, kofeina z ziaren kawy zwiększa zdolności umysłowe i fizyczne organizmu, zmniejsza uczucie znużenia, teina z herbaty reguluje ruchy jelit i uśmierza ból, chelidonina w jaskółczym zielu znosi skurcze mięśni gładkich w przewodzie pokarmowym. Alkaloidy zawarte w rozchodniku obniżają ciśnienie tętnicze, pobudzają ruchy jelit, działają moczopędnie.

Innymi substancjami o działaniu leczniczym są aminy biogenne, antraglikozydy, azuleny, fenole i glikozydy fenolowe (arbutyna i fenolokwasy), flawonoidy, antocyjany, garbniki, glikozydy (w tym nasercowe zawarte w naparstnicy, konwalii i innych), gorycze pobudzające wydzielanie soku żołądkowego (krwawnik, dziurawiec, mniszek, piołun), karotenoidy, kumaryny (działanie przeciwzakrzepowe, rozkurczowe, przeciwgorączkowe, przeciwbakteryjne, przeciwgrzybiczne), kwasy organiczne, olejki eteryczne, pektyny, saponiny (ułatwiają odksztuszanie śluzu z dróg oddechowych), śluzy chroniące błonę śluzową układu oddechowego i pokarmowego (babka, lipa, nasiona lny, korzeń prawoślazu, żywokost).

Zioła są także bogate w sole mineralne, niezbędne do prawidłowego funkcjonowania organizmu. Do makroelementów należą wapń, fosfor, magnez, sód, potas, chlor i siarka, mikroelementy to żelazo, miedź, mangan, cynk, kobalt, molibden, jod, selen, krzem, chrom, fluor, cyna i wanad.