Październik 13, 2011
Homeopatia
Autor admin
Homeopatia to jedno z tych zagadnień, które do dziś dnia wzbudza wiele kontrowersji, wiele osób uważa, że stworzona została tylko po to, by wyłudzać pieniądze od naiwnych ludzi. Inni z kolei twierdzą, że jest to doskonała metoda na radzenie sobie z różnymi przypadłościami. Po której stronie zatem należy się opowiedzieć i czym tak naprawdę jest owa homeopatia? Cóż, nie da się ukryć, iż znaczna część lekarzy potępia tę dziedzinę wiedzy, uważając że uwłacza ona sztuce lekarskiej. W dzisiejszych czasach rzadko można już spotkać prawdziwych medyków, którzy opowiedzieliby się za tą metodą. Chociaż niektórzy zwolennicy homeopatii uparcie twierdzą, że jest to metoda, która daje o wiele lepsze rezultaty niż zwykłe placebo, to niestety jak dotąd nie zostały przeprowadzane żadne uznane badania, które mogłyby taką tezę potwierdzić. Wydaje się również, iż w najbliższym czasie nie zostaną one przeprowadzane, a cywilizowane społeczeństwa nie będą korzystać z takiego systemu wątpliwej jakości. Nie jest to jednak prawda, bowiem wiele osób bardzo chętnie korzysta z takich rozcieńczanych wielokrotnie preparatów, ślepo wierząc, że uda im się coś z tym zdziałać. Warto tu przytoczyć kilka informacji, które mogą wydać się całkiem interesujące. Okazuje się bowiem, iż znaczna część polaków sięga po homeopatię w przypadkach związanych z leczeniem popularnych przeziębień, statystyki pokazują, iż kiedy rozkłada nas grypa czy też dręczy uporczywy ból gardła mamy dość spore tendencje do sięgania po tego rodzaju środki. Niemniej jednak nie jest to jedyna okoliczność, która może nas- jako społeczeństwo- do tego przekonać, bowiem badania wykazują, iż wiele osób sięga po homeopatię jako pomoc w leczeniu czy to bezsenności, czy też różnorodnych bólów stawów. Nieco mniejsza, aczkolwiek wciąż spora grupa naszych rodaków chętnie wspomaga się homeopatię, kiedy ma do czynienia z takimi dolegliwościami jak choroby związane z układem trawiennym czy też uciążliwe, zwłaszcza wśród małych dzieci choroby lokomocyjne.
Topic: medycyna, medycyna naturalna, Tagi: homeopatia, leczenie, medycyna, organizm
Październik 11, 2011
O medycynie niekonwencjonalnej
Autor admin
Medycyna niekonwencjonalna to dziedzina znana ludziom od zarania dziejów, na przestrzeni wieków miała ona swoje wzloty i upadki, a obecnie przez jednych traktowana jest z przymrużeniem oka, przez innych z kolei jest zaciekle zwalczania. Jak zatem patrzeć na tę dziedzinę i jak reagować, kiedy ktoś gorąco poleca nam korzystanie z usług terapeuty? Jeśli chodzi o medycynę niekonwencjonalną to zdecydowanie dobrym rozwiązaniem będzie zachowanie rozwagi, powinniśmy zdać się tu na własną inteligencję, która na pewno posunie nam właściwe rozwiązanie. Pierwszym krokiem, gdy dręczą nas jakiekolwiek bóle czy też mniejsze lub większe przypadłości powinno być skierowanie się do lekarza rodzinnego, który nas obejrzy, zbada i stwierdzi, co nam dolega. Kiedy to się stanie z pewnością dostaniemy stosowne zalecenia, do których bez mrugnięcia okiem winniśmy się stosować, jeśli tylko chcemy wrócić do zdrowia. Jeśli jednak czujemy, że chcemy spróbować alternatywnych rozwiązań to przy drobnych dolegliwościach możemy pozwolić sobie na odrobinę ziołolecznictwa czy homeopatii. Pamiętajmy jednak o tym, że jeśli korzystając z takich metod porzucimy zwykłe leczenie, tylko sobie zaszkodzimy. Dobrym pomysłem może okazać się jednak korzystanie z medycyny alternatywnej w przypadku leczenia czy też raczej łagodzenia objawów choroby lokomocyjnej czy też bezsenności. Jeśli nasz terapeuta poleci nam środek, który sprawi, że podróż samochodem czy autobusem stanie się mniej uciążliwa to oczywiście nie ma powodów, by z takiej metody nie korzystać. Jeśli wizyta bioenergoterapeuty w naszym mieszkaniu sprawi z kolei, że będziemy lepiej czuli się we własnym gniazdku to również nie ma powodów, by nie korzystać z takiej pomocy. Przy przeprowadzaniu wszelkich terapii powinniśmy jednak pamiętać o tym, że medycyna niekonwencjonalna może tylko uzupełniać proces leczenia, nigdy nie będzie jednak w stanie go zastąpić. Nie dajmy się zatem zwieść i zachowajmy zdrowy rozsądek, o który w dzisiejszych czasach niestety nie jest łatwo.
Topic: medycyna niekonwencjonalna, Tagi: medycyna niekonwencjonalna
Marzec 21, 2011
Akupunktura
Autor beata
Akupunktura
Pojęcie akupunktura powstało od łacińskiego acus – igła i punctio – nakłucie. Filozofia tej metody leczenia opiera się na równowadze – w ludzkim organizmie przez specjalne kanały energetyczne zwane meridianami krąży energia określna przez Chińczyków Qi. Od jej swobodnego przepływu zależy kondycja fizyczna i psychiczna, zgodnie z koncepcją wyrównywania potencjału energetycznego organizmu.
Głównych meridianów jest 12 oraz 8 meridianów dodatkowych, zwanych także cudownymi. Każdy ma przebieg wewnętrzny, łączący kolejne punkty oraz przebieg zewnętrzny.
Zabieg polega na ustaleniu przyczyny dolegliwości, wyboru właściwego punktu i odblokowaniu miejsca, w którym przepływ energii jest utrudniony.
Każdy ze specjalistów wypracowuje własną metodę, jedni nakłuwają punkty bliskie chorego narządu, inni odległe. Jeżeli dolegliwość jest jednostronna nakłuwane są punkty po stronie chorej, lub po stronie zdrowej. Różna jest liczba igieł, od jednej do kilkudziesięciu, ten podstawowy przyrząd akupunktury, powstaje ze srebra lub złota.
Akupunktura pochodzi z krajów Wschodu – Chin, Japonii i Mongolii. Obecnie uznawana w wielu krajach jako uzupełnienie medycyny konwencjonalnej, jest przedmiotem wnikliwych badań klinicznych.
Początki metody nie są znane, niektórzy badacze przesuwają jej powstanie na czasy zamierzchłej przeszłości. W Alpach odnaleziono liczącą 5000 lat mumię Ötzi (nazwa pochodzi od doliny w Południowym Tyrolu), mężczyzny liczącego około 45 lat, którego ciało pokryte jest 57 tatuażami, zlokalizowanymi w punktach akupunktury chorób, na które cierpiał (między innymi zwyrodnienie stawów).
Najstarsze chińskie teksty medyczne na ten temat powstały około 305 r. p.n.e., odnaleziono także hieroglify z 1000 r. p.n.e. mogące wskazywać na tak wczesne wykorzystanie akupunktury. Zgodnie z jedną z chińskich legend, metoda rozwinęła się dzięki doświadczeniom żołnierzy ranionych w bitwie strzałą, podczas zranienia mieli odczuwać ból w innej części ciała. W konsekwencji lekarze zaczęli eksperymentować ze strzałami, a potem igłami.
W latach 70-tych XX wieku Amerykanie sprowadzili z Chin badania dotyczące pacjentów poddawanym zabiegom z użyciem akupunktury jako formy znieczulenia, powstało Krajowe Stowarzyszenie Akupunktury oraz klinika leczenia bólu Uniwersytetu Kalifornijskiego w Los Angeles. W Chinach istnieje szereg państwowych uczelni medycznych, na których akupunktura stanowi główny kierunek studiów.
Topic: medycyna naturalna, Tagi: akupunktura, chińczycy, filozofia, igły, koncepcja, medirian, organizm, qi
Marzec 1, 2011
Aromaterapia
Autor beata
Aromaterapia
Jedną z najprzyjemniejszych metod stosowanych przez medycynę niekonwencjonalną, jest aromaterapia kwiatowa. Olejkami eterycznymi uzyskanymi z roślin, leczy się wiele dolegliwości. Przyjmowanie substancji leczniczych może odbywać się przez drogi oddechowe przy użyciu kominków do aromaterapii, inhalatorów, nawilżaczy powietrza, oraz przez skórę w formie masaży, kąpieli, okładów i kosmetyków.
Historia stosowania olejków eterycznych w leczeniu, sięga jeszcze czasów starożytnych. Jako najważniejsze środki terapeutyczne wymienia je Biblia, indyjskie Wedy, egipskie papirusy i stare chińskie receptury, zawierające opisy substancji pochodzenia roślinnego. Obecne są także w literaturze starożytnej, legendach i poezji.
Cierpiąca na bezsenności, znana z nieprzeciętnej urody królowa egipska Kleopatra, spała na poduszkach wypełnionych płatkami róż, przynoszącymi jej dobry sen i cudowne marzenia. Współczesne badania udowodniły, że olejek różany zawiera składniki relaksujące i hipnotyzujące.
Każdy z olejków ma unikalne właściwości, wszystkie natomiast posiadają w różnym stopniu właściwości bakteriobójcze, przeciwzapalne, rozkurczające i rozgrzewające. Właściwe stosowanie zwiększa odporność organizmu, korzystnie działając na psychikę.
Podczas leczenia należy zacząć od określenia dolegliwości, a następnie wyszukać odpowiedni olejek lub kilka olejków lub gotowe mieszanki, nalać do kominka, wanny lub po rozcieńczeniu stosować do masażu. W codziennych dolegliwościach można sobie pomóc stosując własną mieszankę zapachową. Efektem będzie polepszenie nastroju, złagodzenie napięcia i zmęczenia, stresu, dezynfekcja powietrza w pomieszczeniu.
Terapia kwiatowa wykorzystuje 38 różnych esencji z których może powstać 293 miliony kombinacji, odpowiednio dla każdej osoby. Pozwalają one na szybka transformację emocji, uczuć, myśli i zachowań, w krótkim czasie uzdrawiają wszystkie negatywne stany psychiczne jak strach, lęk, niepokój, brak wiary w siebie, niezdecydowanie, poczucie winy, żal, smutek, gniew, zniecierpliwienie, poczucie zbytniego obciążenia, zmęczenie, apatia, melancholia. Pomagają radzić sobie z traumatycznymi doświadczeniami z przeszłości, jak np. szok po wypadku. Leczenie terapią kwiatową jest skuteczne w przypadku depresji, nerwic i problemów seksualnych.
Topic: medycyna naturalna, Tagi: Aromaterapia, biblia, eteryczne, legenda, medycyna, nawilżacz, olejki, papirus, poezja
Luty 26, 2011
Hipnoterapia
Autor beata
Hipnoterapia
Stan hipnozy można określić jako zmieniony stan świadomości, pozwalający na zawężenie uwagi do jednego obszaru. Można go porównać do maksymalnej koncentracji, podczas której umysł może się komunikować ze wszystkimi swoimi zasobami, na które składają się zdolności i informacje nabyte.
Wszystko co kiedykolwiek zobaczyliśmy, poczuli, usłyszeli lub odebrali pozostałymi zmysłami, zostaje zarejestrowane przez mózg, co można porównać do zapisywania na dysku twardym komputera. Większości z tych informacji nie pamiętamy, ponieważ zarejestrowaliśmy je tylko podświadomie. Dlatego hipnoza jest wykorzystywana w kryminalistyce do wydobywania z podświadomości zapamiętanych obrazów i sytuacji.
Podczas hipnozy umysł osiąga stan zwany podświadomością lub umysłem nieświadomym, mózg uczy się znacznie szybciej, posiada umiejętność znalezienia najlepszych rozwiązań.
Podsumowując, hipnoza jest stanem psychicznym pomiędzy snem a jawą, w którym świadomość jest częściowo wyłączona, a umysł bardziej podatny na zewnętrzną sugestię.
Wykorzystywana jest w psychologii klinicznej i hipnoterapii jako sposób diagnozowania i leczenia nerwic oraz terapii uzależnień.
Twórcą hipnozy klasycznej był neurolog Franz Anton Mesmer, uchodzący wśród współczesnych sobie lekarzy za szarlatana. Jego teoria zakładała istnienie fluidu rzeczywistego jak działanie magnesu, chociaż niewidocznego. Dobroczynny fluid magnetyczny może się przenosić z jednej osoby na drugą.
Prekursorem zastosowania hipnozy w psychologii klinicznej i hipnoterapii był Milton Hyland Erickson, na podstawie jego badań amerykański psycholog Richard Bandler i lingwista John Grinder opracowali program neurolingwistyczny.
Hipnoterapia wykorzystywana jest w leczeniu uzależnień, takich jak alkoholizm, narkomania, nikotynizm czy zespół uzależnień od internetu. Stosowana jest również w leczeniu zaburzeń odżywiania, takich jak kompulsywne jedzenie, bulimia i anoreksja.
Lekarze rosyjskiej szkoły leczenia alkoholizmu stosują terapię awersyjną, polegającą na wbudowaniu silnych, negatywnych skojarzeń z alkoholem a nawet samym myśleniem na ten temat, połączoną z redukcja przymusu picia. W tym wypadku hipnoterapię wspiera psychoterapia.
Zjawisko regresu hipnotycznego pozwala na cofnięcie się do czasu, w którym miało miejsce traumatyczne doświadczenie, co umożliwia pracę nad ograniczeniem skutków negatywnych tego zdarzenia.
Topic: medycyna naturalna, Tagi: dysk, hipnoterapia, hipnoza, hipnozer, informacje, kryminalistyka, ludzie, podświadomość, śpiączka
Luty 21, 2011
Hirudoterapia, leczenie pijawkami lekarskimi
Autor beata
Hirudoterapia, leczenie pijawkami lekarskimi
Terapia przeprowadzana jest z pomocą pijawek lekarskich, Hirudo medicinalis, hodowanych w warunkach laboratoryjnych. Tylko pijawki, nie mające kontaktu z zewnętrznymi patogenami, są bezpieczne dla pacjentów. Mogą być użyta tylko raz.
Hirudoterapia polega na podniesieniu odporności, obniżeniu gęstości krwi i ciśnienia tętniczego. Stosuje się ją przy następujących schorzeniach: zakrzepicy, żylakach, wrzodach żołądka i dwunastnicy, cukrzycy, problemach z krążeniem, zwłaszcza w kończynach dolnych, bólach stawów na różnych podłożu, chorobach narządów wewnętrznych: trzustki, wątroby, nerek, zapaleniu oskrzeli i płuc, chorobach skóry, operacjach przyszycia odciętych części ciała.
Pijawki usuwają z organizmu zepsutą krew, równocześnie wprowadzając do niego liczne, produkowane przez siebie substancje. Szczelnie przylegają do skóry, co chroni przed zakażeniami bakteryjnymi. Powstała po przyssaniu się pijawki mała ranka, zostaje potem zabezpieczona plastrem, należy pilnować aby opatrunek nie oderwał się i nie odpadł. Wydzielane przez pijawki substancje mające właściwości antykoagulacyjne, zmniejszające krzepliwość krwi. Zaczerwienienie, opuchlizna lub pieczenie wokół rany przechodzi po kilku dniach, jeżeli zaobserwujemy problemy z jej gojeniem się, należy iść do lekarza.
Przeciwwskazaniem dla terapii jest anemia, hemofilia, niskie ciśnienie tętnicze oraz silne uczulenie na hirudozwiązki. Nie należy jej stosować u dzieci poniżej 15 roku życia.
Hirudoterapia znana była już w starożytnym Egipcie, na długo zapomniana zaczęła się upowszechniać od 1884 r. kiedy Jan Haycraft odkrył, że krew będąca pokarmem pijawki, nie krzepnie w jej przewodzie pokarmowym.
Chirurdzy i plastycy stosują ją w bardzo ciężkich przypadkach przyszycia palców, uszu i innych części. Łagodzi opuchliznę, nie dopuszczając do powstania zakrzepów i zablokowania żył. Lekarze przyznają, że hirudyna skuteczniej zapobiega zawałom serca niż aspiryna czy heparyna.
Oprócz hirudyny pijawki produkują także badeline, blokującą stany zapalne i ich rozprzestrzenianie się w tkankach, hirustazynę, gilatynę – antykoagulant i silny lek antyprzerzutowy, eglinę – środek przeciwzapalny i blokujący stany zapalne, hementynę – zapobiegającą zakrzepom krwi i blokującą już istniejące, destabilazynę – regenerującą naczynia krwionośne, przewód pokarmowy i regulującą poziom cukru we krwi.
Topic: medycyna naturalna, Tagi: hirudoterapia, kontakt, laboratorium, leczenie, narządy, oskrzela, pijawki, płuca, trzustka
Luty 13, 2011
Homeopatia
Autor beata
Homeopatia
Homeopatia jest kontrowersyjną metodą leczenia, należącą do medycyny niekonwencjonalnej.
Polega na stosowaniu bardzo rozcieńczonych substancji, najczęściej silnie trujących w normalnym stężeniu (np. arszenik), wywołujących w normalnej postaci objawy chorobowe, na jakie cierpi pacjent.
Dawka substancji w lekach homeopatycznych jest bardzo mała, albo na skutek znacznego rozcieńczenia nie ma jej wcale. Przygotowanie leków polega na wielokrotnym, naprzemiennym rozcieńczaniu i wstrząsaniu substancji, każde kolejne zwiększa potencję leku.
Zakłada się, że metoda taka pobudza układ odpornościowy człowieka, a skuteczność należy przypisać efektowi pamięci rozpuszczalnika czyli wody. Nie została ona jeszcze potwierdzona naukowo, ale homeopatia jest stosunkowo młodym sposobem leczenia i wymaga szczegółowych, dokładnych badań.
Naczelna zasada to „podobne leczy podobne”, organizm chorego może skuteczniej zwalczać chorobę po zastosowaniu środka, który może wywołać u osoby zdrowej właśnie takie dolegliwości.
Metodę tą odkrył Samuel Hahnemann, niemiecki lekarz, chemik i farmakolog, wykonując na sobie eksperymenty z chininą, leczącą malarię. Zauważył, że podanie chininy zdrowemu człowiekowi, wywołuje objawy przypominające malarię. W podobny sposób przebadał także inne substancje i na tej podstawie wysunął teorię, że sztucznie wywołana choroba pobudza mechanizmy obronne organizmu i tym samym ułatwia zwalczenie dolegliwości, po czym jest usuwana.
Homeopata dobiera lek na podstawie opisu choroby, który przedstawia sam pacjent, i które są następnie uzupełniane pytaniami i badaniami. Wiele leków zostało przygotowanych na konkretne dolegliwości np. przeziębienie czy choroba lokomocyjna i można je stosować samodzielnie.
Ze względu na ilość substancji aktywnych w preparacie, leki dzielą się na jednoskładnikowe i złożone. Najczęściej są sprzedawane w postaci granulek laktozy, nasączonych lekiem homeopatycznym. Przyjmuje się je trzymając pod językiem, poprzez śluzówkę jamy ustnej. Inną formą są roztwory alkoholowe, przyjmowane w postaci kropli nierozcieńczonych lub rozcieńczonych w wodzie. Przyjmuje się je co najmniej 30 minut przed posiłkiem i co najmniej 60 minut po posiłku, również razem z lekami farmakologicznymi.
Zarówno zwolennicy jak i przeciwnicy tej metody zgodnie twierdzą że rozsądnie stosowana nie zagraża w żaden sposób zdrowiu.
Topic: medycyna naturalna, Tagi: homeopatia, leczenie, lek, medycyna, metoda, niekonwecjonalna, pacjent, rozcieńczanie
Luty 11, 2011
Irydologia czyli diagnozowanie chorób z tęczówki oka
Autor beata
Irydologia czyli diagnozowanie chorób z tęczówki oka
Metoda zakłada studiowanie tęczówki oka dla znalezienia objawów aktualnych i ewentualnych chorób. Oczy pozwalają ocenić stan zdrowia całego organizmu, narządów zewnętrznych i wewnętrznych oraz informacje jakie zagrażają mu choroby dziedziczne.
Prawa tęczówka zawiera informacje o prawej stronie ciała, lewa o lewej. Górna część pokazuje głowę, dolna stopy, pomiędzy nimi znajduje się reszta organów. Irydolog potrafi przeważnie, bez dodatkowych badań, określić stan zdrowia pacjenta, rozpoznając chorobę w stadium praktycznie nie wykrywalnym innymi metodami.
Irydodiagnostyka jest całkowicie bezbolesna, polega na patrzeniu w oczy, a dokładnie na sporządzeniu mapy oka. Lekarz spogląda na gałki oczne w lampie szczelinowej, która powiększa obraz kilkadziesiąt razy i rozjaśnia tęczówkę. Zwraca uwagę na kształt i umiejscowienie źrenicy, odcień bieli gałki ocznej oraz stan spojówki, koncentrując się głównie na tęczówce. Aby osiągnąć odpowiedni poziom znajomości tej metody, lekarz musi obejrzeć kilka tysięcy tęczówek i skonfrontować obserwacje z rozpoznaniem choroby pacjenta z innych źródeł.
W niektórych krajach irydologia jest wykładana na uczelniach medycznych, dużą popularnością ciszy się w Europie Zachodniej i USA. Diagnostyka sprawdza się w około 90%, nie można jej jednak zastosować u dzieci poniżej 4 roku życia i osób po przebytej operacji oczu. Nie jest ona równoznaczna z diagnozą lekarską ale traktowana jako metoda uzupełniająca, w przypadku podejrzenia poważnych lub przewlekłych schorzeń irydolog kieruje chorego na badania specjalistyczne.
Oko jest najbardziej wrażliwą częścią ciała, bardzo szybko reaguje na zmiany w układzie krwionośnym i nerwowym wywołane najczęściej przez czynniki chorobowe. W oku znajdują się zakończenia połączeń nerwowych powiązanych z każdym organem wewnętrznym.
Na podstawie wyglądu kolorowej części oka można rozpoznać chorobę, kondycję każdego układu i narządu, wskazać wrodzone predyspozycje do pewnych schorzeń (na podstawie tzw. słabych punktów) oraz określić stopień zatrucia organizmu.
Nie wszystkie choroby można zobaczyć na tęczówce, trudno np. rozpoznać w ten sposób choroby krwi lub różne dolegliwości tego samego narządu. Istnieją przypadki udokumentowanych nowotworów, które nie są widoczne na tęczówce, z kolei występują na niej oznaki chorób, w rzeczywistości nie istniejących.
Topic: medycyna naturalna, Tagi: choroba, diagnozowanie, irydolog, irydologia, oko, organizm, studium, tęczówka
Styczeń 23, 2011
Refleksoterapia
Autor beata
Refleksoterapia
Według naturalnej, chińskiej medycyny na stopach znajduje się mapa wewnętrzna organizmu. Jak w lustrze odbija się na niej stan poszczególnych narządów, gruczołów i układów. Każdy posiada swój odpowiednik na stopach w postaci refleksów, których ucisk pozwala odzyskać dobre samopoczucie, uruchamiając mechanizmy samouzdrawiające organizmu.
Masaż refleksyjny polega na dokładnym ucisku i ugniataniu refleksów.
Naukowe badania dowiodły, że stopy są bardzo wrażliwą częścią ciała, znajduje się na nich 7200 zakończeń nerwowych. Każdy z nich łączy się z poszczególnymi narządami lub gruczołami. Ich ucisk zamienia się w impuls, który dociera poprzez nerwy do mózgu a stamtąd do określonego organu, pobudzając go do regeneracji. Refleksolodzy podkreślają że terapia nie sprowadza się jedynie do impulsów, ale również uwalnia energię przywracając jej swobodny przepływ w organizmie, przywracając mu równowagę. Stymulacja refleksów likwiduje blokady dróg przepływu energii, doprowadzając do procesu samoleczenia.
Każdy ból w stopach odpowiada konkretnej dolegliwości, a każdy ból w ciele człowieka znajduje odzwierciedlenie w stopach. Pierwszy zabieg nie należy do najprzyjemniejszych, ale ma właściwości lecznicze. Niekiedy pacjentowi pocą się dłonie lub odczuwa zmęczenie, po powrocie do domu z zabiegu mogą pojawić się odczucia podobne do przeziębienia jak stany podgorączkowe, dreszcze osłabienie, zaparcia lub biegunka.
Lewa stopa jest odbiciem lewej połowy ciała, prawa – prawe, narządy parzyste takie jak płuca czy nerki mają swoje refleksy na obu stopach. Nieparzyste na jednej, wątroba ma lustrzane odbicie na prawej podeszwie, serce na lewej. Jeżeli organ choruje, pracuje źle, ucisk na odpowiadający mu refleks będzie bolesny, po czym stopniowo, kiedy kolejne zabiegi poprawiają jego funkcjonowanie, ból ustępuje.
Niekiedy refleksy są schowane głęboko i pomimo złej pracy organu, nie odczuwamy dyskomfortu, ból pojawia się dopiero po kilku zabiegach, kiedy uruchomiony zostaje mechanizm naprawczy w organizmie.
Seanse pomagają także rozładować emocje i uporać się ze stresem, zrzucić nadmiar kilogramów a nawet złagodzić przebieg menopauzy. Niekiedy usuwają problemy z zasypianiem, szumy w uszach, trądzik, niektóre dolegliwości układu pokarmowego. Ulgę odczuwają osoby cierpiące na dolegliwości bólowe np. głowy, kręgosłupa, stawów, a także ze skłonnościami do kamieni żółciowych i nerkowych. Wspomagają organizm przy zwalczaniu różnych schorzeń np. neurologicznych, chorób nerek, jelita i żołądka, uciążliwych migren, alergii, zaburzeń hormonalnych na różnym tle.
Topic: medycyna naturalna, Tagi: ciało, gruczoł, medycyna, narząd, nerwy, organizm, refleks, refleksoterapia, ugniatanie
Styczeń 16, 2011
Urynoterapia
Autor beata
Urynoterapia
W tej metodzie leczenia ludzki mocz (najlepiej własny) jest używany jako lekarstwo. Ze względu na negatywne skojarzenia nie jest terapią często stosowaną, niemniej ma swoich zwolenników. Mocz może być stosowany zewnętrznie w przypadku ran, oparzeń, chorób skórnych, oczu, uszu, jamy ustnej i gardła. Stosowana jest także w kosmetyce, dla odmłodzenia i ujędrnienia skóry.
Niekiedy zalecana jest terapia polegająca na piciu moczu w połączeniu z dietą wegetariańską.
Ideologia urynoterapii opiera się na założeniu , że stan zdrowia człowieka zależy od jego energii życiowej, w czasie choroby organizm traci ją, jednocześnie wydalając substancje istotne dla prawidłowego funkcjonowania. Zalicza się do nich związki organiczne i nieorganiczne, sole mineralne, hormony, enzymy, witaminy, aminokwasy i inne pierwiastki. Spożycie moczu pozwala na zwiększenie tych substancji w organizmie, który może wykorzystać je w miarę potrzeby (jak powszechnie wiadomo najkrócej w organizmie utrzymują się witaminy, zwłaszcza odpowiedzialna za odporność witamina C). Prowadzi to do regeneracji organizmu, zachowania energii życiowej i zahamowania lub ustąpienia choroby.
Własny mocz stosuje się w takich schorzeniach jak AIDS, nowotwory (białaczka, przerost prostaty i inne), cukrzyca, otyłość, łuszczyca, opryszczka, egzema, astma, bronchit, choroby układu krążenia i serca, kręgosłupa, reumatyzm, artretyzm.
Zalecana jest w stwardnieniu rozsianym, gruźlicy, wrzodach przewodu pokarmowego, uciążliwych migrenach, nerwicach, przeziębieniu i w trakcie menopauzy.
Zależnie od choroby, urynoterapię stosuje się od kilku do kilkunastu miesięcy, bez stwierdzonych skutków ubocznych. Samodzielnie, bez specjalnych zaleceń można pić nie więcej niż pół szklanki porannego moczu dziennie, najlepiej rozcieńczony wodą lub z dodatkiem soku, jako profilaktykę np. w okresie epidemii grypy. Wewnętrznie stosuje się picie własnego, tylko świeżego moczu raz lub kilka razy dziennie, zależnie od rodzaju i stopnia schorzenia.
Przeciwwskazaniem jest odbywana chemioterapia, naświetlenia radioaktywne, przyjmowanie leków antydepresyjnych, psychotropowych, dużych ilości alkoholu, antybiotyków i środków przeciwbólowych. Przed rozpoczęciem urynoterapii warto skontaktować się z lekarzem pierwszego kontaktu.
Topic: medycyna naturalna, Tagi: choroby, kosmetyka, lekarstwo, mocz, rany, terapia, urynoterapia